ارزیابی پایداری عملکرد در نخود با استفاده از مدل AMMI در کرمانشاه

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه

2 استاد دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه

3 کارشناس ارشد دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه

چکیده

وجود اثر متقابل ژنوتیپ × محیط ایجاب می کند که عملکرد ژنوتیپ ها در دامنه وسیعی از شرایط محیطی مورد آزمایش قرار گیرند تا اطلاعات حاصل بتواند کارایی مربوط به گزینش و معرفی آن ها را افزایش دهد.در این تحقیق به منظور بررسی و انتخاب ژنوتیپ های پر محصول و سازگار با شرایط دیم و آبی، آزمایشی با تعداد21 لاین و رقم نخود در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار به مدت چهارسال (1380- 1376)در دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی در دو شرایط دیم و آبی اجرا گردید. اثر متقابل ژنوتیپ × محیط  با استفاده از مدل AMMI در سطح احتمال 1% معنی دار بود. مجموع مربعات (SS) اثر متقابل توسط مدل AMMI به چهار مؤلفه اصلی اثر متقابل (IPCA) معنی دار در سطح احتمال 1% تفکیک گردید. در کل دو مؤلفه اصلی (IPCA1  وIPCA2)  58/66 % تغییرات اثر متقابل ژنوتیپ × محیط را توجیه کردند. بر اساس نمودار بای پلات مدل AMMI2، ژنوتیپ های 1 ((FLIP 92-131C ،7
(
(FILIP 92-47C، 8 (FLIP 92-9C) ، 1592- 104C) -(FLIP ، 16(FLIP 92 -158C ) و21 (ILC 482 ) به عنوان ژنوتیپ های پایدار و ژنوتیپ های 7،8،16و21 به علت داشتن عملکرد بالا به عنوان ژنوتیپ های پایدار با عملکرد بالا شناخته شدند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation of Stability of Yield in Chickpea Using AMMI Model in Kermanshah

نویسندگان [English]

  • A Y 1
  • E F 2
  • M GH 3
چکیده [English]

Presence of genotype × environment (GE) interaction necessitates evaluations in a wide range of environments to find desirable genotypes. This study was carried out to determine the stability of grain yield of 21 chickpea genotypes, in RCBD with three replications under rainfed and irrigated conditions in College of Agriculture, Razi University of Kermanshah, Iran, for 4 years. The genotype × environment interaction effects were analyzed using the additive main effects, and multiplicative interaction (AMMI) statistical model indicated that it was significant at 1% level of probability. The sum of squares of G × E interaction was partitioned by AMMI model into four significant interaction principal component axes (IPCA). The first two principal component axes (IPCA1 and IPCA2) in total contributed to 66.58% of total genotype by environment interaction. A biplot generated using genotypic and environmental scores of the first two AMMI components also showed that genotypes 15  (FLIP 92-104 C), 8 (FLIP 92-9 C), 7 (FLIP 92-47 C), 1 (FLIP 92-31 C), 16 (FLIP 92-158 C) and 21 (ILC 482) were also selected as stable genotypes, while the genotypes 7, 8, 16 and 21 were outstanding for high yield and stability.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Chickpea
  • Genotype × Environment Interaction
  • Stability analysis
  • AMMI Model and Biplot