بررسی الگوهای مختلف کشت مخلوط بادام زمینی و هیبرید های ذرت در منطقه آستانه اشرفیه

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان

2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

 امروزه کشت مخلوط با افزایش تنوع گیاهان زراعی به عنوان یکی از ارکان پایداری در اکوسیستم‌های زراعی مطرح است. یکی از موفق‌ترین سیستم‌های کشت مخلوط در ایران، کشت مخلوط ذرت و بادام زمینی است که توسط کشاورزان آستانه اشرفیه کاملاً پذیرفته شده است و رواج دارد. جهت تعیین الگوی کاشت مناسب (از بین تیمارهای 1- یک ردیف ذرت، پنج ردیف بادام زمینی 2- یک ردیف ذرت، سه ردیف بادام زمینی 3- دو ریف ذرت، پنج ردیف بادام زمینی) و مقایسه اثرات انواع ذرت زودرس و دیررس (هیبرید 301و 704) بر LER، عملکرد و اجزای عملکرد هر دو گیاه، یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار و به صورت طرح جایگزینی در شهرستان آستانه اشرفیه انجام گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که هیبرید 704 در کشت خالص و مخلوط عملکرد دانه و بیولوژیک بیش تری نسبت به هیبرید 301 تولید نمود و و چون از نظر مورفولوژی (ارتفاع بوته) تفاوت بیش تری نسبت به هیبرید 301 با بادام زمینی دارد، در کشت مخلوط نیز دارای LER بیش تری بود و از هر نظر نسبت به هیبرید 301 برتری دارد. از آنجا که بوته های بادام زمینی در اواخر دوره رشد توان پرکردن فضای خالی ایجاد شده در اثر برداشت دو ریف ذرت را ندارند، درالگوی دو ریف ذرت، پنج ردیف بادام زمینی از زمین بهره برداری مناسبی صورت نمی گیرد. نهایتاً الگوی کاشت یک ردیف ذرت (704) و پنج ردیف بادام زمینی با 15/1=LER در شرایط تراکم معمول منطقه بالاترین بهره را نصیب زارع می سازد و به کشاورزان منطقه توصیه می گردد. عملکرد دانه بادام زمینی در این تیمار با کشت خالص بادام زمینی تفاوت معنی داری ندارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of Different Planting Patterns on LER, Yield and Yield Components of Peanut and Two Corn Hybrids in Intercropping System

نویسندگان [English]

  • H D 1
  • E F 2
چکیده [English]

Mixed cropping is one of the most important principles of sustainable and organic agriculture. Intercropping of peanut (Arachis hypogaea L.) and corn (Zea mays L.) is the most successful mixed cropping in north areas of Iran. Nevertheless, in this region, there has hardly been any research to determine the best sowing pattern and varieties of corn that could be cultivated with peanut. Thus, an experiment was conducted to evaluate three planting patterns and two varieties of corn and their interaction effects on LER, yield and yield components of peanut and corn varieties. A complete randomized design (CRD) was conducted in three replications, factorially in a rain fed farm of Lahijan in summer of 2005. The varieties consisted of two levels of early and late mature hybrids of corn (KSC301 and KSC 704). The planting pattern consisted of tree levels including one row of corn and tree rows of peanut, one row of corn and five rows of peanut and two rows of corn and five rows of peanut. Agronomic practices were done based on peanut requirements, because peanut is cash crop and more important than corn for farmers in this region. Results of this experiment showed that hybrids and planting pattern have significant effects on LER and the yield of peanut. In sum, one row of late mature corn (KSC704) and five rows of peanut were best in LER (1.15). KSC 704 variety resulted in higher yield of peanut than early matured corn (KSC301), because this cultivar had different canopy with peanut and interfere into the growth of peanut less than the other.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Peanut
  • Corn
  • Intercropping
  • Planting pattern
  • LER