اثر سیستم‌های کودی شیمیایی، آلی و بیولوژیک بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام گندم نان و دوروم در منطقه اهواز

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دوره دکتری زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

3 استادیار گروه بیوتکنولوژی و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

چکیده

به منظور بررسی اثر سیستم‌های کودی شیمیایی، آلی و بیولوژیک بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام گندم، آزمایشی طی سال زراعی 88- 87 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان به صورت کرت‌های یکبار خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. سیستم کودی شامل: 1- سیستم کود شیمیایی کم نهاده 2- سیستم کود شیمیایی پرنهاده یا معمول 3- سیستم کود مرغی 4- سیستم کود مرغی + کودهای بیولوژیک (تلفیقی)، به عنوان فاکتور اصلی و شش رقم گندم (ویریناک، چمران، استار،79-15D، کرخه و50SP) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان دادند که کاربرد سیستم دامی تلفیقی میزان عملکرد دانه را با 5/7042 کیلوگرم در هکتار به طور معنی‌داری افزایش داد به نحوی که با سیستم کود شیمیایی پرنهاده با عملکرد دانه 9/6530 کیلوگرم در هکتار در یک سطح آماری قرار داشتند. همچنین سیستم‌های کود دامی و تلفیقی بالاترین شاخص برداشت، وزن هزار دانه، تعداد سنبله در مترمربع و میزان کلروفیل برگ را دارا بودند، اما بالاترین میزان عملکرد بیولوژیک، تعداد دانه در سنبله و بیشترین میزان درصد پروتئین دانه (63/12 درصد)  مربوط به سیستم پرنهاده شیمیایی بود. درکلیه سیستم‌های کودی بالاترین عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، تعداد دانه در سنبله و میزان کلروفیل در ارقام دیررس نان (استار) و دوروم (SP50) به‌دست آمد. به‌طور کلی عملکرد و اجزاء عملکرد گندم  با استفاده صحیح از کودهای بیولوژیک و دامی و همچنین تلفیق آنها افزایش می‌یابد و این افزایش عملکرد می‌تواند به اندازه‌ی افزایش عملکرد ناشی از کاربرد کودهای شیمیایی باشد. به علاوه کاربرد کمتر کودهای شیمیایی باعث سلامت محیط زیست می‌گردد. بنابراین استفاده تلفیقی از کودهای دامی و کودهای بیولوژیک جهت تولید عملکرد مناسب و بهبود شرایط محیط زیست پیشنهاد می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of chemical, organic and biological fertilizers systems on yield and yield components of wheat genotypes (T. aestivum and T. durum) in Ahvaz conditions

نویسندگان [English]

  • A. Lotfi Jala Abadi 1
  • S.A. Siadat 2
  • A. Bakhsandeh 2
  • Ghodratallah Fathi 2
  • K. Alemi Saied 3
1 Ph.D, Student Department of Agronomy, College of Agriculture, Ramin Agricultural Research and Natural resources University, Khozestan, Iran
2 Professor Department of Plant Breeding and Biotechmology, College of Agriculture, Ramin Agricultural Research and Natural resources University, Khozestan, Iran
3 Assistant Professor Department of Agronomy and Plant Breeding, College of Agriculture, Ramin Agricultural Research and Natural resources University, Khozestan, Iran
چکیده [English]

In order to study the effect of fertilizer systems and cultivars on wheat production, an experiment was conducted in Agriculture and Natural Resources University of Ramin, North of Ahvaz, Iran, in 2008- 2009 growing season. Treatments were arranged as a split-plot experiment in a randomized complete block design with three replications. Fertilizer treatments in four (low input chemical system, high input chemical system, chicken manure and chicken manure + biofetilizers) and six cultivars (Veenak, Chamran, Star, D-79-15, Karkheh and SP-50) were in main plots and sub plots respectively. The results indicated that in integrated system, grain yield (7042/5 kg/ha) significantly increased and this system showed no significance difference from high input chemical system (6530.9 kg/h). Also, the biological yield, harvest index, spiks/m2, 1000-grain weight and chlorophyll content increased with the application of organic manure and biofertilizers. However, the greatest of kernels per spike and grain protein content (12/63 %) were observed by the application of high input chemical system. The highest grain yield, biological yield, harvest index kernel number per spike and chlorophyll content were found at all fertility systems, in late maturing bread (star) and durum (SP50) wheat cultivars. Generally, by application of animal manure and biofertilizers wheat yield and its components increased, as well as from application of inorganic nutrients. In addition, less use of chemical methods led to environmental conservation. Thus, integrated use of animal manure and biofertilizers has been suggested to exploit the suitable yield of wheat besides improving environment.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Fertilizers systems
  • Genotypes
  • yield and yield components
  • wheat